Naukowcy wyjaśnili pochodzenie syberyjskich kraterów

Kategorie: 

Źródło: nieznane

Rosyjscy naukowcy stworzyli model powstawania kraterów w wiecznej zmarzlinie w wyniku emisji metanu. Wyniki ich badań zostały opublikowane w dwóch artykułach naukowych w czasopiśmie Geosciences.

 

Fenomen dziwnych kraterów pojawiających się na półwyspie Jamalskim rozpoczął się w 2014 roku. Już wówczas pojawiło się zresztą wiele teorii dotyczących tego zjawiska. Niemal od samego początku sugerowano, że kratery powsały w wyniku potężnych emisji metanu z topniejącej wiecznej zmarzliny. Opierano się głównie o fakt, że powietrze na wewnątrz tych otworów ma niezwykle wysokie stężenie tego gazu wynoszące około 9,6%.


Uczeni uczestniczący w najnowszym badaniu tych kraterów, badali krater na równinie zalewowej rzeki Erkut-Yakh. Został on przypadkowo odkryty przez biologów badających miejsca gniazdowania jednego z gatunków sokołów. Naukowcy mieli wielkie szczęście, ponieważ byli w stanie dotrzeć do mało znanego krateru w pierwszym roku od momentu jego powstania. W rok później był on już wypełniony wodą i zamienił się w jezioro.


W grudniu 2017 roku, naukowcy pobrali próbki zamarzniętych skał, podziemnego lodu i wody w kraterze, a sześć miesięcy później dokonali jego obserwacji przy użyciu dronów. W próbkach podziemnego lodu znaleziono izotopy węgla w ilości charakterystycznej dla biogenicznych węglowodorów. Na podstawie tych danych naukowcy zbudowali model formowania krateru, który powstał w miejscu jednego z wysuszonych jezior. Pod tym jeziorem, według autorów, znajdował się wcześniej talik - a więc warstwa gruntu, położona między wieczną zmarzliną a gruntem. Po wyschnięciu, jezioro zaczęło zamarzać ze wszystkich stron, co wytworzyło silne napięcie, które następnie doprowadziło do potężnej eksplozji.

 


Tworzenie się krateru wyrzutowego gazu w wiecznej zmarzlinie jest mało zbadanym i praktycznie nieopisanym wcześniej procesem, który polega na wybuchowym uwolnieniu mieszaniny złożonej ze skał, lodu, wody i gazów. Nowe badanie, pomaga jednak w lepszym zrozumieniu tego procesu. Wartość naukowa tego odkrycia jest dość istotna, ponieważ metan jest silnym gazem cieplarnianym, a jego uwolnienie do atmosfery może przyspieszyć globalne ocieplenie.

 

 

Ocena: 

5
Średnio: 5 (1 vote)
Opublikował: [email protected]
Portret użytkownika M@tis

Komentarze

Skomentuj