Naukowcy opracowali doustny lek na cukrzycę typu 1

Kategorie: 

Źródło: pixabay.com

Naukowcy z Yale University opracowali nowy lek na cukrzycę typu 1 oparty o nanocząstki. Nie tylko szybko reguluje on poziom insuliny u myszy laboratoryjnych, ale także przywraca funkcje metaboliczne i odwraca stan zapalny, otwierając potencjalny sposób na zapobieganie tej chorobie.

 

Cukrzyca typu 1 zaczyna się, gdy układ odpornościowy człowieka atakuje i niszczy komórki beta w trzustce. Te ważne komórki są odpowiedzialne za produkcję insuliny, hormonu przekształcającego glukozę w energię, dlatego pacjenci wymagają wstrzyknięć insuliny kilka razy dziennie. Przyjmowanie doustnych tabletek insuliny byłoby znacznie prostszym i mniej inwazyjnym zabiegiem, ale niestety insulina jest rozkładana w żołądku, zanim dostanie się do krwiobiegu.

Wielu naukowców eksperymentuje z różnymi metodami, aby pomóc jej przetrwać w tej „podróży”: używają powłok ochronnych, kapsułek z mikroigłami, które bezpośrednio wstrzykują insulinę przez wyściółkę żołądka, a nawet nanocząsteczek, które dostają się do krwiobiegu i uwalniają insulinę dopiero przy wysokim poziomie glukozy. Na potrzeby nowego badania naukowcy z Yale University opracowali nanocząsteczkowy nośnik leku, który może nie tylko bezpiecznie transportować insulinę do trzustki, ale pełni też inną funkcję – otoczka ma zalety terapeutyczne.

 

Składa się ona z kwasu ursodeoksycholowego, kwasu żółciowego wytwarzanego naturalnie w organizmie. Pomaga on lepiej wiązać się z receptorami w trzustce, poprawiać funkcje metaboliczne, a co najważniejsze, zmniejszać liczbę fałszywych komórek odpornościowych, które w pierwszej kolejności niszczą komórki beta. Zespół przetestował nanocząsteczki na myszach z cukrzycą typu 1 i odkrył, że działają one na rzecz zwiększenia poziomu insuliny, podczas gdy nanocząsteczki żółci zmniejszają stan zapalny i przywracają funkcje metaboliczne.

Zespół odkrył również, że insulina podawana w kapsułkach doustnych działała około siedem razy szybciej niż insulina podawana w standardowym wstrzyknięciu podskórnym. Należy zauważyć, że podobne wyniki uzyskano w testach na świniach. Wyniki są dość obiecujące, ale oczywiście trzeba będzie wykonać więcej pracy, aby dowiedzieć się, czy te korzyści dotyczą również ludzi. Zespół twierdzi, że nanocząsteczki mogą być wykorzystywane do transportu innych cząsteczek, które potencjalnie pomagając w leczeniu innych chorób. Nowy lek został opracowany przez Tareka Fahmy, profesora nadzwyczajnego inżynierii biomedycznej i immunobiologii w Yale. Jego ustalenia zostały omówione w pracy naukowej, opublikowanej w Nature Biomedical Engineering.

 

Ocena: 

Nie ma jeszcze ocen
Opublikował: [email protected]
Portret użytkownika M@tis

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego oraz wielki fascynat nauki. Jego teksty dotyczą przełomowych ustaleń ze świata nauki oraz nowinek z otaczającej nas rzeczywistości. W przerwach pełni funkcję głównego edytora i lektora kanałów na serwisie Youtube: 

zmianynaziemi.pl/ innemedium.pl/ tylkomedycyna.pl/tylkonauka.pl oraz tylkogramy.pl.

Projekty spod ręki [email protected], możecie obserwować na jego mediach społecznościowych.

Facebook: https://www.facebook.com/M4tis

Twitter: https://twitter.com/matisalke


Komentarze

Portret użytkownika angie

Nanocząstki substancji

Nanocząstki substancji organicznych raczej zatorów nie powinny powodować, tym bardziej, że związki organiczne mogą być przez organizm rozłożone i wydalone, to nie to samo co nanocząstki niektórych metali, grafenu i innych twardych i opornych chemicznie materiałów.

Skomentuj