Naukowcy odkryli zupełnie nową strukturę DNA

Kategorie: 

Źródło: Chris Hammang/Garvan Institute of Medical Research

Zwykle gdy pomyślimy o DNA, przed naszymi oczami pojawia się podwójna helisa. Jest to model struktury DNA, który został zaproponowany przez Jamesa Watsona i Francisa Cricka już w 1953 roku. Jednak nie od dziś wiemy również, że krótkie odcinki DNA mogą przyjmować zupełnie inny kształt.

 

Tzw. węzeł i-motif to nietypowa struktura, którą dotychczas badano jedynie w sztucznych warunkach w laboratorium i nie zaobserwowano jej bezpośrednio w żywych komórkach. Dlatego niektórzy naukowcy wątpili, czy taka struktura DNA w ogóle istnieje w organizmach żywych.

 

Naukowcy z Garvan Institute of Medical Research w Australii właśnie dokonali przełomu w tej kwestii. Badania przeprowadzone na żywej ludzkiej komórce pozwoliły namierzyć skręcony węzeł DNA i-motif. Specjaliści wykorzystali fragment przeciwciała, które potrafiło rozpoznawać i przyczepiać się do struktur DNA innych od helisy.

 

Po zastosowaniu techniki fluorescencyjnej, w trakcie obrazowania węzły i-motif pojawiały się jako zielone plamki, dzięki czemu były łatwo zauważalne. Zespół wykazał, że węzły i-motif powstają zwykle w późnej fazie G1 cyklu życia komórek podczas aktywnego odczytywania DNA i pojawiają się w niektórych regionach promotorowych genu i w telomerach.

Źródło: Mahdi Zeraati/Garvan Institute of Medical Research

Zdaniem odkrywców, nowo odkryty węzeł i-motif może odpowiadać za włączanie i wyłącznie genów oraz decydować o ich odczytywaniu. Przejściowy charakter tych struktur najprawdopodobniej wyjaśnia dlaczego dotychczas nie udało się ich odnaleźć w żywych komórkach. Wyniki badań zostały opublikowane na łamach Nature Chemistry.

 

 

Wiadomość pochodzi z portalu tylkonauka.pl

 

Ocena: 

5
Średnio: 5 (3 votes)



Komentarze

Portret użytkownika Medium

Fascynujące. Tutaj mała

Fascynujące. Tutaj mała ściąga dla lepszego zrozumienia tekstu:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Cykl_komórkowy

Zdaniem odkrywców, nowo odkryty węzeł i-motif może odpowiadać za włączanie i wyłącznie genów oraz decydować o ich odczytywaniu.

Moim skromnym zdaniem świadczy raczej o tymczasowym wyłączaniu fragmentów kodu z dalszej replikacji.

Traktując zjawisko symbolicznie widzę to jak kształtowanie przyszłości poprzez przemilczenie części niesionej informacji.

Ciekawi mnie, czy odkryte węzły DNA w organizmach wielokomórkowych zachowują się synchronicznie we wszystkich komórkach, czy zjawisko ma charakter zindywidualizowany?

Skomentuj